witamy na www.kmpk.cba.pl

Zajezdnia przy ulicy Głogowskiej

Typ:tramwajowa
Lata budowy:1906-1908
(modernizacja 1998-2000)
Powierzchnia:3 ha
Ilość budynków:11
Ilość torów
przelotowych:
19
Ilość torów ślepych:3
Wydział:S1

Budowa tej zajezdni rozpoczęła się w 1906 roku. Miała się ona stać drugą zajezdnią tramwajową w Poznaniu, a budowę motywowano m.in. chęcią zakupu nowego taboru. Po roku 1908 wybudowano jedną halę z  budynkiem warsztatowym oraz budynek administracyjny. Drugą dobudowano przed 1930 rokiem, która podobnie jak poprzednia była pięciotorowa.

Okres II wojny światowej nie spowodował żadnych zniszczeń zarówno hali jak i taboru. Właśnie z tej zajezdni wyjechał pierwszy tramwaj po zakończeniu wojny. Z biegiem lat sukcesywnie zwiększano moc podstacji trakcyjnej, co było spowodowane wzrostem przewozów pasażerskich.

W 1960 roku rozpoczęto budowę trzeciej hali co spowodowało dwukrotne zwiększenie pojemności zajezdni. Wszystkie hale, pochodzące z różnych lat, uzyskały nową wspólną fasadę. Zajezdnia ta stała się przelotowa a tory zostały połączone ze sobą w formie pętli. Dobudowano również sześć torów odstawczych poza halą. W 1962 roku do biurowca wybudowanego po lewej stronie od wjazdu do zajezdni przeprowadziła się z ul.  Gajowej dyrekcja MPK. W 1974 roku dobudowano następne trzy tory, a w 1978 roku ślepy tor z kanałem.

Od połowy lat 80-tych zajezdnia zaczęła być modernizowana a finalnym efektem była gruntowna przebudowa w latach 1998-2000. Postawiono wtedy nowe hale przystosowanie do obsługi wagonów niskopodłogowych, posiadające kanały rewizyjne oraz wybudowano myjnię i urządzono stanowiska pracy służące do obsługi zespołów elektrycznych i elektronicznych.

Obecnie zajezdnia przy ul. Głogowskiej jest domem dla wagonów generacji 105N oraz Siemensów Combino. Solarisy Tramino, które tu nocowały zostały przeniesione do zajezdni przy ul. Szwajcarskiej.

glogowska glogowska glogowska glogowska glogowska glogowska glogowska glogowska glogowska